Photo took @ Nigara Falls July 1,2011

Loading...
เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา เชื้อสายคนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆๆ คนด้วยก็ดีใจ

โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า

The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.

My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

Friday, January 9, 2015

ไม่น่าถามเน่อะ I should not ask!

9 มกราคม 2558
รอบปีนี้หิมะตกครั้งแรกเมื่อสองวันที่แล้ว ยังละลายไม่หมด ลมพัดมาแต่ละครั้งเย็นเยือก และเช้านี้เมื่อมิสเตอร์กำลังจะไปทำงาน มิสเตอร์เปิดประตูบ้าน ป้าโอ้ทกอดพุงมิสเตอร์
ป้าโอ้ท : บรื๋ออออ ทำไมหนาวจัง
มิสเตอร์ : ก็นี่ฤดูหนาว
(ไม่น่าถาม!!) 

Jan 9, 2015

Happy New Year!  to my reader.

It was first snow two days ago and still on the ground becomes icy. This morning while Mister was going to work, I was cuddling his warm belly. He opened the front door then the cold wind blow..

Me: why so cold?
Mister: because it is "Winter"
Me: right!!

PS: I should not ask. ^_^

Tuesday, January 6, 2015

ป้าโอ้ทอยู่ที่สะพานโกลเด้นเกท ซานฟรานซิสโก At Golden Gate Bridge , SanFrancisco

27 ธันวาคม 2557 ...ตอนนี้ป้าโอ้ทได้มาเหยียบสะพานโกลเด้นท์เกทแล้วนะ แต่เดินแค่ครึ่งสะพานเพราะจะค่ำแล้ว นั่งแท๊กซี่กันมาต้องหาทางกลับโรงแรมที่ประหยัดกว่าเพราะแท็กซี่แพงจริงๆ



วันนี้ป้าโอ้ทกะมิสเตอร์ไม่ได้ไปร่วมทัวร์เพราะมิสเตอร์ไม่สบายนอนซมที่โรงแรม ป้าโอ้ทอยู่เป็นเพื่อน ตอนบ่ายมิสเตอร์ลุกไหวพาป้าโอ้ทไปสะพานโกลเด้นเกท ป้าโอ้ทคิดว่ามิสเตอร์จะเวียนหัวขับรถไม่ได้ ลืมนึกว่าป้าโอ้ทขับได้ เลยไม่ได้ติดต่อรถเช่าของโรงแรม แต่นั่งแท๊กซี่กันไป ค่าแท๊กซี่แพงมาก ระยะทางหนึ่งชั่วโมงมิเตอร์ชาร์จไปซะ 175 ดอลล่าร์



มิสเตอร์พาป้าโอ้ทเดินบนสะพานได้ครึ่งทางต้องเดินกลับเพราะต้องหาทางกลับโรงแรม ใกล้ค่ำแล้ว มิสเตอร์เข้าไปถามเจ้าหน้าที่ตรงจุดนักท่องเที่ยวที่สะพาน ได้เบอร์มาโทรติดต่อไป ยืนรอกันนานพอสมควร มีรถเมล์มาจอดหลายคัน ป้าโอ้ทให้มิสเตอร์ถามคนขับว่าผ่านจุดรถไฟไหม แต่คันที่ถามไม่ผ่านต้องรอคันต่อไป แท๊กซี่ที่โทรไปก็ไม่มาสักที แท๊กซี่มาจอดหลายคันมิสเตอร์ไม่ยอมขึ้นอีกเพราะคันที่โทรมาจะเสียเวลาเขา สุดท้ายรอนานมาก แท๊กซี่มาแล้วสองคนไม่รีรอจั้มพรวด มิสเตอร์บอก "คันนี้จากบริษัทที่โทรไปเหมือนกัน" คงรู้สึกผิด สุดท้ายเราสองคนต่อรถไฟสำเร็จ แต่เพราะครั้งแรก เรานั่งผิดสาย จะมีสายสีเหลือง สีฟ้า สีเขียว เหมือนบีทีเอสที่บ้านเรานั่นละ กว่าจะดูเข้าใจว่าเราจะต้องต่อสายไหน เราก็เปลียนขบวนกันสามรอบ สนุกดีนะ ตั้งแต่ซื้อตั๋วแล้ว ป้าโอ้ทยืนดูคนก่อนหน้า ตั๋วต้องกดราคาเพิ่มลดเอง แต่ปัญหาคือปุ่มไม่มีบอกไว้ว่าปุ่มไหนเพิ่ม หรือ ลด ดูจากคนก่อนหน้าทำให้รู้ ป้าโอ้ทถามมิสเตอร์ว่ารู้ได้ยังไง มิสเตอร์ตอบเหมือนป้าโอ้ทเลย "ไอดูคนก่อนหน้าเหมือนกัน​" เอาล่ะเมื่อถืงปลายทาง เราต่อแท๊กซี่กันไปอีกนิดถึงโรงแรม ค่าเสียหายขากลับจ่ายไปประมาณ 50 ดอลล่าร์ ขาไปมิสเตอร์ชวนป้าโอ้ทนั่งรถไฟแต่ป้าโอ้ทกลัวมิสเตอร์เป็นลม เลยเสียแพงซะเลยเน่อะ



 คลิปตอนท้ายนั่งเรือเพื่อนป้าโอ้ทอัดมาให้เพราะป้าโอ้ทไม่ได้ไปด้วย





Dec 27, 2014 ... We were on the Golden Gate Bridge and walk half way. We were there late in the afternoon by a taxi which cost too much from the hotel. It was an hour drive but traffic was bad. Mister was sick then we skipped to join the tour for today. He was getting better in the afternoon then took me to the bridge.



We took a taxi to the train station and took a taxi to the hotel on our way back. It was fun  and good experience first time travel by train in SanFrancisco. We did not know how to add amount for train ticket because there were no label telling but we looked at other people. It was easy just press the button up and down but it will be easier and notice if there were label telling. Well, that made me have story to tell you here.



Let's enjoy my short clip which at the boat part my friend recorded for me because we did not go with the tour.

Saturday, January 3, 2015

ป้าโอ้ทถึงแอลเอแล้วจ้า We are now in LA

22 ธันวาคม 2557...โรงเรียนปิดหนึ่งเดือน มิสเตอร์พาป้าโอ้ทไปเที่ยวหนึ่งสัปดาห์ วันแรกถึงปลายทางแอลเอโดยสวัสดิภาพ



Dec 22,2014... My school winter break for a month. Mister skipped to go back to North Dakota for Christmas but joined a friend "Bim" to California. I was excited to be there where warmer than North Dakota, of course. We were in LA at 1:30 and waiting for our friend who came an hour later.